Bieg maratoński w Łodzi odbył się 15.04.2012 r. Z Wikipedii, wolnej encyklopedii wyczytamy; „Maraton w Łodzi – uliczna impreza biegowa rozgrywana na tradycyjnym dystansie 42,195 km w Łodzi. Pierwsza edycja odbyła się 23 maja 2004 roku. Obecnie organizatorem Łódź Maratonu jest Stowarzyszenie Maraton Dbam o Zdrowie oraz Urząd Miasta Łodzi. Wykonawcą jest firma Sport Evolution, a honorowym patronem imprezy jest Prezydent miasta Łodzi. Trasa maratonu posiada atest PZLA i IAAF.
Historia maratonu w Łodzi sięga roku 2004, kiedy to odbył się pierwszy bieg na dystansie 42, 195 km. Przez 6 kolejnych lat impreza odbywała się w maju pod nazwą mBank Łódź Maraton. Niestety wycofanie się sponsora tytularnego spowodowało, że w roku 2010 bieg się nie odbył.

W Batorzu niedaleko Lublina w dniach 17-18 lutego 2012 r. po raz już jedenasty rozegrano ekstremalną pieszą imprezę na orientację o nazwie Skorpion. Mam wrażenie, że w tym roku była ona trochę mniej na orientację, za to zdecydowanie zasłużony jest używany przez organizatorów przymiotnik „ekstremalny”. Miejscem corocznych zmagań są różne miejsca na Roztoczu, znane z licznych lessowych wąwozów. Większość punktów kontrolnych ukrytych jest w ich gęstej sieci, a poza właściwymi punktami organizatorzy umieszczają w ich sąsiedztwie tzw. punkty stowarzyszone – ich zaznaczenie na karcie kontrolnej zalicza obecność na punkcie, ale ze sporą karą czasową.

Skorpion znany jest z wyjątkowych warunków pogodowych. Rozegrany trzy lata temu również w Batorzu rajd zasłynął z siarczystych mrozów, rok później w Szczebrzeszynie uczestnicy brnęli w bardzo głębokim, mokrym śniegu. Zeszłoroczny jubileuszowy Skorpion w Krasnobrodzie był wyjątkowo dla uczestników łagodny - niewielka pokrywa śniegu i kilka stopni poniżej zera. W tym roku temperatura była podobna, ale śniegu było zdecydowanie więcej.

W piątek o 20.00 rozpoczynali uczestnicy rajdu na 100 km. W tym roku było ich zaledwie 25, sami mężczyźni. Zaczynali w śnieżycy, która stopniowo się uspokajała. Kilka dni przed zawodami śniegu napadało sporo, a śmiałkowie przez bardzo długą noc przedzierali się przez zdradliwe, otwarte, pofałdowane i wietrzne pola, dominujące w tym terenie. Czasami śnieg był po kostki, a nagle przy miedzy okazywało się, że można wpaść w niego po uda. O tym, jak trudne były warunki na pierwszej, nocnej pięćdziesiątce nich świadczy fakt, że po 12 godzinach w bazie zawodów nie zameldował się na półmetku żaden setkowicz.